ATHENS


Körper σημαίνει σώματα.

Και η Σάσα Βαλτς συνεργάζεται με 12 χορευτές για να δημιουργήσει το έργο της. 12 χορευτές σε συνεχή εναλλαγή κινήσεων. Τα σώματά τους και η αρχιτεκτονική, τα σώματά τους στο χώρο, στο ρυθμό, στην καθημερινότητα. Τι είναι το σώμα; Τι το αποτελεί;

Τον Ιανουάριο του 2000, η γερμανίδα χορογράφος έκανε με το Körper την πανηγυρική της είσοδο στη Σάουμπυνε του Βερολίνου. Με δεδομένο ότι η χορευτική τέχνη σχετίζεται εξ ορισμού με το σώμα, τι να σημαίνει η παράδοξη εμμονή της διάσημης έκτοτε βερολινέζας χορογράφου;

Με το Körper, πρώτο μέρος της τριλογίας «Σώματα» η Σάσα Βαλτς έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Θα το παρουσιάσει στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, του Μεγάρου Μουσικής, στις 5 και 6 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ.

Το έργο είναι μια παραγωγή της Schaubühne am Lehniner Platz (Berlin) σε συμπαραγωγή με το Théâtre de la Ville (Paris).

Γεννημένη στην Καρλσρούη το 1963 η Σάσα Βαλτς είναι χορογράφος με έντονη πολιτικοκοινωνική ματιά. Σπούδασε χορό και χορογραφία στο Αμστερνταμ και τη Νέα Υόρκη. Μια υποτροφία το 1992 την έφερε στο Βερολίνο, όπου ίδρυσε ένα χρόνο αργότερα την ομάδα της και όπου, από το 1999 ως το 2004, ήταν Μέλος της Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης της Σάουμπυνε. Εδώ γεννήθηκε και η τριλογία της: «Körper» το 2000, “S” επίσης το 2000 και “nobody” το 2002.
Στο τέλος του 2004 η Βαλτς και η ομάδα της ανεξαρτητοποιήθηκαν και πραγματοποίησαν την πρώτη τους παραγωγή όπερας σε συνεργασία με την Ακαδημία Παλιάς Μουσικής της Κρατικής Οπερας του Βερολίνου. Πρόκειται για το «Διδώ και Αινείας» του Χένρυ Πέρσελ.

Σήμερα συνεχίζει να χορογραφεί, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με διαφορετικών ειδικοτήτων καλλιτέχνες πάνω σε ένα «Διάλογο» για το χώρο και την αρχιτεκτονική του.

Η παράσταση
«Σ’ ένα σκοτεινό μονόχρωμο σκηνικό χώρο, που θυμίζει εν μέρει επιστημονικό εργαστήριο, αναδύονται οι εικόνες-σκηνικές δράσεις ενός χορογραφημένου πολύπτυχου για το πάσχον σώμα. Η σαρκική τοιχογραφία της έναρξης με σώματα γυμνά, εγκιβωτισμένα, που γλιστρούν ανεπαισθήτως και σε slow motion το ένα πλάι στο άλλο με κινήσεις τυφλές και μάτια κλειστά, μάς εισάγει δυνατά στο κλίμα της παράστασης.

Η χορογράφος ανατέμνει το επίμαχο ζήτημα χωρίς περιστροφές. Θέτει το ανθρώπινο κορμί στο μικροσκόπιο ως αντικείμενο, το εξετάζει εξονυχιστικά, χωρίς συναισθηματισμούς. Προχωρεί σε μια «σύγχρονη αποκαθήλωση» υπονομεύοντας την όποια ψευδαίσθηση για την εικόνα του σώματος που πλασάρεται. Το ανθρώπινο σώμα ως εμπόρευμα ζυγίζεται, κακοποιείται, βασανίζεται, νοθεύεται. Έχει τιμή, την κολλούν στο δέρμα οι χορευτές ενώ σχεδιάζουν με μαρκαδόρο τα εσωτερικά τους όργανα. Όλα αγοράζονται, όλα πωλούνται…

Το Körper, πρώτο έργο της τριλογίας της και μήτρα των μετέπειτα εξερευνήσεων με θέμα τη «σωματικότητα», τη φέρνει αντιμέτωπη με την ιστορία, με τη μνήμη του σώματος. Αν η αναπαράσταση του Ολοκαυτώματος είναι απλώς αδύνατη, τότε πώς μπορεί να πάρει σκηνική υπόσταση ο πόνος, η οδύνη, η εξόντωση;
(Κλημεντίνη Βουνελάκη, από το πρόγραμμα του Φεστιβάλ)

Η Σάσα Βαλτς δουλεύει πολύ με τους χορευτές της: «Όλοι οι χορευτές είναι σολίστ» λέει. «Και όλοι μπορούν να χορογραφήσουν. Δεν είναι μόνο ερμηνευτές – είναι δημιουργοί. Μένουν και δουλεύουν μαζί μας 4 και 5 χρόνια, ώσπου να μπορέσουν να δημιουργήσουν τη δική τους ομάδα κι εμάς μάς αρέσει αυτό, γιατί καλλιεργούν το ταλέντο τους μαζί μας….»

Και καλλιτεχνική γενναιοδωρία, λοιπόν, χαρακτηρίζει αυτή τη σπουδαία γερμανίδα χορογράφο, πράγμα σπάνιο για το σύγχρονο χώρο του χορού.

Advertisements

ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΠΟΥ ΡΙΞΑΜΕ ΕΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ ΗΤΑΝ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ. Η ΣΥΛΒΙ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΧΑΝΟΤΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ. Η ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΕΥΕ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ. ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΥΓΕΝΕΣΤΑΤΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΘΕΣΤΑΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΛΟΥΚΟ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΣΤΟ ΑΘΗΝΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΕΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΦΩΝΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΑΛΕΝΤΟ. ΕΤΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ!!!

Athens Music Forum 2006

Μεγάλη ήταν η επιτυχία και της δεύτερης και τελευταίας μέρας του Athens Music Forum 2006, που διοργάνωσε το Mad, με κύριο χορηγό τη Vodafone, στο συνεδριακό χώρο ΔΑΪΣ!
Η δεύτερη μέρα του Athens Music Forum 2006 ξεκίνησε με τον Eric Weinberg (Nielsen Music Control) να μιλάει για τη δράση και τη λειτουργία του Nielsen Music Control, της μεγαλύτερης εταιρείας μέτρησης airplay στον κόσμο, που δημοσιεύει τα εβδομαδιαία airplay charts στο Billboard και το Music Week.

Όπως είπε ο κύριος Weinberg, η Νielsen Music Control συνεργάζεται και με το ελληνικό department της IFPI από το 1999 και σήμερα καταγράφει τις μεταδόσεις των τραγουδιών σε 21 αθηναϊκούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, 8 ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης αλλά και το MAD TV, για τις ανάγκες του επίσημου airplay chart της χώρας.

Στην ομιλία του, ο Eric Weinberg αναφέρθηκε και στην επικείμενη έναρξη της συνεργασίας της Nielsen Music Control με την Cosmote, που περιλαμβάνει και την πρώτη επίσημη τηλεοπτική εκπομπή που θα παρουσιάζει το ελληνικό airplay chart κάθε εβδομάδας και θα ξεκινήσει σύντομα να προβάλλεται από το Mad.

Συνέχεια με την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ομιλία της Ξένιας Κούρτογλου (Focus), που βασίστηκε σε στατιστικά στοιχεία για να απαντήσει στο hot ερώτημα “Playlist: ναι ή όχι”, όπως ήταν και ο τίτλος της ομιλίας της. Η απάντηση στην οποία κατέληξε η κυρία Κούρτογλου ήταν “ναι στα playlists, όταν αυτά χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί το ιδιαίτερο ύφος ενός ραδιοφωνικού σταθμού και όχι στα playlists, αν εκείνοι που τα διαχειρίζονται δεν έχουν την απαραίτητη εμπειρία και γνώση και δεν αξιοποιούν σωστά τα εργαλεία που τους δίνονται.”

Mobile Downloading
Για το πρώτο θέμα της δεύτερης και τελευταίας μέρας του Athens Music Forum 2006, στο βήμα κλήθηκαν εκπρόσωποι των τριών μεγαλύτερων εταιρειών κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα και η εκπρόσωπος μίας εκ των μεγαλύτερων εταιρειών content providing στον κόσμο.

Οι κύριοι Jean Paul Sanchez (Vodafone), Γιώργος Γιαγτζής (TIM) και Γιώργος Βορβής (Cosmote) παρουσίασαν τις δραστηριότητες των τριών εταιρειών κινητής τηλεφωνίας σχετικά με τη μουσική, επισημαίνοντας πως η ψηφιακή αγορά (μεγάλο μέρος της οποίας καταλαμβάνει το mobile downloading) βρίσκεται σε συνεχή αλματώδη εξέλιξη, που έχει πάρει τις διαστάσεις φαινομένου, γι’ αυτό και Vodafone, TIM και Cosmote επενδύουν στη σύνδεση των εταιρειών τους με τη μουσική και ακολουθούν τις εξελίξεις, προσφέροντας συνεχώς όλο και περισσότερες μουσικές υπηρεσίες.

Η Inesa Klainman (Comverse) μίλησε για “τεράστια νούμερα”, όσον αφορά στο “fun content” (ringtones, wallpapers κλπ) που παρέχουν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, κάνοντας αναφορά στη μεγάλη επιτυχία των realtones (και, μάλιστα, έναντι των full tracks, που κοστίζουν πολύ λιγότερο) και λέγοντας πως η αγορά της Ελλάδας είναι μία από τις πιο επιτυχημένες στην Ευρώπη – όπως επισημάνθηκε, οι πωλήσεις μουσικής μέσω των κινητών τηλεφώνων είναι μια μεγάλη ευκαιρία για τις δισκογραφικές εταιρείες, αφού είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να πωλείται περισσότερη μουσική.

Συναυλίες στην Ελλάδα
Θέμα δεύτερο και εξαιρετικά ενδιαφέρον και το λόγο παίρνει ένα πάνελ ομιλητών αποτελούμενο από εκπροσώπους των μεγαλύτερων εταιρειών διοργάνωσης και παραγωγής συναυλιών στην Ελλάδα, με συντονιστή το δημοσιογράφο Μάρκο Φράγκο: Διονύσης Ποτσολάκης (OnStage), Δημήτρης Χατζόπουλος (Ερωδιός), Νίκος Λώρης (DiDi Music), Νίκος Τριανταφυλλίδης (Astra), Μανώλης Κιλισμανής (ΑΝΩΣΗ), Μάρκος Μιχαηλίδης (Max Real Events) και Μίμης Χέλμης (Νέο Ρεύμα) στο βήμα.

Όπως είπε ο Νίκος Λώρης, η “συναυλιακή αγορά” στην Ελλάδα είναι μικρή, ενώ μίλησε για ένα “ειδικό κοινό”, που ενημερώνεται αμέσως για συναυλίες non mainstream ονομάτων και τις κάνει sold-out, χωρίς να απαιτείται μεγάλο promotion, και για mainstream ονόματα, που με την κατάλληλη προβολή, μπορούν να εξασφαλίσουν την επιτυχία της συναυλίας τους – όπως είπε, είναι θέμα της παιδείας του promoter και του τρόπου με τον οποίο αυτός αντιμετωπίζει το κοινό.

Ο Δημήτρης Χατζόπουλος, από την άλλη, είπε πως το επίπεδο των ελληνικών συναυλιών έχει ανέβει αισθητά και πως υπάρχει ανάγκη για ικανά και έμπειρα στελέχη στο χώρο, για να αποφευχθεί η παρασιτική δραστηριότητα που κάνει κακό στην αγορά, ενώ επεσήμανε τον ξεχωριστό και ιδιαίτερα ισχυρό ρόλο του promo για την επιτυχία μιας συναυλίας.

Ο Μανώλης Κιλισμανής μίλησε για “διοργανωτές που πολλαπλασιάζονται σαν συνοικιακά mini market” και τόνισε την ανάγκη για μουσική παιδεία του κοινού, περισσότερους χώρους αλλά και μαζική στήριξη από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που προς το παρόν, όπως είπε, δεν υπάρχει. Ο κύριος Κιλισμανής, μάλιστα, δήλωσε απογοητευμένος από όσα ακούει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, που λειτουργούν διεκπεραιωτικά όσον αφορά στην προβολή συναυλιακών γεγονότων, προσπαθώντας “να τηρήσουν κατά γράμμα τους όρους των συμβολαίων που έχουν υπογράψει”.

Σχετικά με το θέμα των υψηλών τιμών των εισιτηρίων και τα λεγόμενα “συναυλιοδάνεια” (όρος που διαδόθηκε από στόμα σε στόμα τους τελευταίους μήνες και αναφέρεται στη εν δυνάμει ανάγκη του κοινού να πάρει δάνειο για να παρακολουθήσει όλες τις συναυλίες φέτος..!), ο Νίκος Τριανταφυλλίδης μίλησε για συρρικνωμένο κοινό, έλλειψη χώρων και χορηγών και καθεστώς ολοκληρωτισμού στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. O κύριος Τριανταφυλλίδης είπε ακόμα πως “ο κόσμος είναι πολύ καλύτερος από την κουλτούρα του,” όπως αυτή προβάλλεται από την τηλεόραση και δήλωσε, χαρακτηριστικά, πως “είναι ντροπή να υπάρχει μόνο ένα ραδιόφωνο για να διαφημίσει τη συναυλία του Αγγελάκα”.

Όσον αφορά στη μουσική παιδεία και τη στήριξη των ΜΜΕ, ο Δημήτρης Χατζόπουλος είπε πως τα ζητήματα αυτά είναι σύνθετα και δε συνδέονται αποκλειστικά με τη μουσική, ενώ είπε πως κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει έναν τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό σταθμό επειδή επιλέγει να μη διαφημίσει μία συναυλία, αφού και αυτός ελέγχει και κάνει επιλογές, με βάση τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

Ο Μάρκος Μιχαηλίδης επεσήμανε το ρόλο του promotion και της ανεύρεσης χορηγών, που είναι καθαρά δουλειά του promoter και είπε πως, το “20.000 εισιτήρια” δεν είναι ανέφικτο όταν πρόκειται για ένα μεγάλο όνομα και η συναυλία διαφημιστεί σωστά. Ο Μίμης Χέλμης μίλησε για ιδιαίτερα μικρή αγορά, αφού η “βιομηχανία” ξένων συναυλιών στην Ελλάδα μετράει μόλις 30 χρόνια, ενώ είπε πως η κρίση της δισκογραφίας έχει συμβάλλει στη συρρίκνωση του κοινού.

Ο Διονύσης Ποτσολάκης από την άλλη, είπε πως οι ξένες συναυλίες είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της αγοράς, αφού ζωντανή μουσική είναι τόσο τα νυχτερινά κέντρα που λειτουργούν όλο το χρόνο, όσο και οι συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών και τόνισε την ύπαρξη χώρων που δεν αξιοποιούνται σωστά. Ο κύριος Ποτσολάκης επεσήμανε ακόμα, το ότι οι μεγάλες πωλήσεις δίσκων δεν εγγυώνται τις μεγάλες πωλήσεις εισιτηρίων και το αντίστροφο. Γενικά, ο κύριος Ποτσολάκης διαχώρισε τη θέση του από το πάνελ, λέγοντας ότι στις συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών και το εισιτήριο είναι φθηνό και η υποστήριξη του κόσμου είναι μεγάλη – τα προβλήματα συναντώνται κυρίως στη προσέλευση ξένων καλλιτεχνών.

Μουσική & Marketing
Ο δημοσιογράφος Νίκος Ζαχαριάδης συντόνισε ένα πάνελ ομιλητών αποτελούμενο από τους Χρήστο Καλογεράκη (Vodafone), Ζοζέφ Μεζάν (TIM) και Χάρη Κονίνη (Cosmote), που παρουσίασαν τη στρατηγική των τριών εταιρειών κινητής τηλεφωνίας όσον αφορά στις μουσικές υπηρεσίες, και, κυρίως, τη χορηγία και την υποστήριξη καλλιτεχνών.

“Είναι δύσκολο να φανταστούμε τον κόσμο χωρίς μουσική,” όπως είπε ο Χρήστος Καλογεράκης, που ανέλυσε τη στρατηγική της Vodafone όσον αφορά στη συνεργασία με τη μουσική βιομηχανία και τις υπηρεσίες που έχει αναπτύξει, κάνοντας, φυσικά, αναφορά στην χορηγία και την αποκλειστική συνεργασία με τον Σάκη Ρουβά.

O Ζοζέφ Μεζάν αναφέρθηκε στις χορηγίες καλλιτεχνών, που πλέον δεν εξαντλούνται σε απλοϊκά μέσα εμφάνισης των λογοτύπων τους στις ενέργειες των καλλιτεχνών, ενώ μίλησε και για τη συνεργασία της TIM με την Δέσποινα Βανδή και προέβαλε το σχετικό τηλεοπτικό spot με πρωταγωνίστρια τη star.

O Χάρης Κονίνης παρουσίασε εκτενώς τη συνεργασία της Cosmote με την ‘Αννα Βίσση, επισημαίνοντας πως η σχέση χορηγού και καλλιτέχνη είναι αμφίδρομη, αφού τόσο ο καλλιτέχνης υποστηρίζει και διαφημίζει την εταιρεία, όσο και η εταιρεία στηρίζει όπως μπορεί τον καλλιτέχνη. Ακόμα, παρουσίασε τους τρόπους επικοινωνίας της συνεργασίας με την ‘Αννα Βίσση και προέβαλε το σχετικό τηλεοπτικό spot με πρωταγωνίστρια την ‘Αννα.

Οι νέες στρατηγικές, όπως τόνισαν όλοι οι ομιλητές, τελικά βοηθούν τόσο στη διάδοση του μηνύματος από τις εταιρείες όσο και τον ίδιο τον καλλιτέχνη να μπορεί να στηρίξει δημιουργικά το όλο εγχείρημα.

Artists’ Relations & Management
Τελευταίος ομιλητής του Athens Music Forum 2006 ήταν ο Γιώργος Λεβέντης (Sony BMG International), που μίλησε και ρωτήθηκε… για τα πάντα!

Ο Γιώργος Λεβέντης μίλησε, αρχικά, για την τεράστια δύναμη της μουσικής και την πολύ μεγάλη ανάπτυξη της ψηφιακής μουσική, που αποτελεί το 11% της αγοράς, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο mobile downloading – όπως είπε “τα κινητά είναι τα νέα walkman”. Με αφορμή τις ομιλίες των εκπροσώπων των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, ο Γιώργος Λεβέντης είπε πως οι καλλιτέχνες και το ρεπερτόριό τους ανήκουν στις δισκογραφικές εταιρείες και πως τα στελέχη της δισκογραφίας είναι αυτά που μπορούν να αναδείξουν καλλιτέχνες.

Κεντρικό θέμα της ομιλίας του Γιώργου Λεβέντη ήταν η “δημιουργία” και η ανάδειξη καλλιτεχνών. Όπως είπε, “χρειάζεται πολλή δουλειά για να γίνει ένας καλλιτέχνης” – χαρακτηριστικά, προβλήθηκε ένα video, που μέσα σε τέσσερα λεπτά περιέγραψε τη 12μηνη προετοιμασία του Teddy Geiger πριν κυκλοφορήσει δίσκο και βρεθεί στο αμερικανικό top 10, που βασιζόταν σε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο marketing plan, προκειμένου να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό. “Τα ουσιαστικά αποτελέσματα των προσπαθειών αυτών δεν φαίνονται από τον πρώτο δίσκο – πρέπει να έχεις υπομονή μέχρι το δεύτερο ή τον τρίτο δίσκο,” όπως τόνισε.

Ισοπεδωτικός και ιδιαίτερα ευθύς ήταν ο Γιώργος Λεβέντης μιλώντας για την “εξαγωγή” ελληνικής μουσικής στο εξωτερικό και τις προσπάθειες Ελλήνων καλλιτεχνών για διεθνή καριέρα: όπως είπε, η αμερικανική δισκογραφία δεν ενδιαφέρεται για Έλληνες καλλιτέχνες, αφού υπάρχει ήδη υπερ-προσφορά Αμερικανών καλλιτεχνών. “Χρειάζεται πολύ συγκεκριμένη στρατηγική, αφοσίωση και ένα πραγματικά πολύ δυνατό hit για να κάνει κάποιος Έλληνας καριέρα στο εξωτερικό,” όπως είπε, αναφέροντας ως πρώτο βήμα την επιτυχία της Έλενας Παπαρίζου, “που σιγά-σιγά γίνεται γνωστή στην Ευρώπη” και της Δέσποινας Βανδή, που με το “Gia” “ακόμα ακούγεται σε όλον τον κόσμο”.